Dresden, Duitsland

De persoon die iedereen zo noemde, gaat met pensioen

Nu Karlheinz Quick met pensioen gaat na bijna 50 jaar in de industriële bouw en drie decennia in dienst bij Exyte op de halfgeleiderlocaties in Dresden, nemen collega’s afscheid van een figuur die deel is gaan uitmaken van de industriële geschiedenis van de regio. Vanaf de beginjaren van de halfgeleiderproductie in Dresden tot en met de bouw en uitbreiding van een groot halfgeleiderfabriekencomplex was hij degene naar wie men toe ging als er gezond verstand en een praktische oplossing nodig waren.

“Het is onmogelijk onder woorden te brengen wat voor een schat aan kennis en wat voor een opmerkelijke persoon er vanmiddag door Gate 1 naar buiten zal lopen,” zei Michael Oehme, Senior Designer Tool Install bij Exyte bij GlobalFoundries, over zijn oude collega Karlheinz Quick, waarmee hij verwoordde wat veel mensen die dag voelden: het was Karlheinz’ laatste werkdag. Zijn vertrek bij Exyte en de vestiging is niet zomaar het pensioen van een collega. Het betekent het afscheid van iemand die niet alleen drie decennia halfgeleidergeschiedenis in Dresden heeft meegemaakt, maar deze op beslissende momenten ook heeft helpen vormgeven.

Van Dortmund naar Dresden

Karlheinz – wiens volledige voornaam eigenlijk Karl-Heinrich is – komt uit Dortmund, studeerde werktuigbouwkunde en begon zijn carrière eind jaren tachtig in de fabrieks- en cleanroombouw. Voordat Dresden het middelpunt van zijn professionele leven werd, bracht zijn werk hem naar Nederland, Italië, Israël, de Verenigde Staten en naar Taiwan, waar hij betrokken was bij de bouw van TSMC Fab 1. Kort na de Duitse hereniging kwam hij naar Dresden als installatie-ingenieur voor een dochteronderneming van M+W Zander. In september 1997 begon hij te werken bij de huidige GlobalFoundries-fabriek aan de Wilschdorfer Landstraße, die toen nog AMD heette. Hij was er vanaf het allereerste begin bij, installeerde de eerste machine en groeide in de daaropvolgende 30 jaar uit tot een bepalende figuur op een locatie die zelf uitgroeide tot een symbool van de technologische opbloei van Saksen.

Binnen Exyte, en daarvoor bij M+W Zander, een van de voorgangers van Exyte, was Karlheinz veel meer dan alleen een ervaren specialist. Zijn technisch inzicht droeg zwaar omdat het geworteld was in tientallen jaren ervaring, technische precisie en een uitzonderlijk helder begrip van de realiteit ter plaatse. Meer dan eens werd hij op korte termijn naar projectlocaties over de hele wereld gestuurd wanneer complexe situaties moesten worden beoordeeld, problemen openlijk moesten worden aangepakt en projecten weer in de juiste richting moesten worden gestuurd, maar hij keerde altijd terug naar Dresden. Wat mensen waardeerden, was niet alleen zijn kennis, maar ook zijn houding: Karlheinz zei wat er gezegd moest worden – eerlijk, direct en constructief. Juist deze openheid maakte hem tot een stem waarnaar men luisterde, zelfs op de hoogste niveaus van het bedrijf.

Karlheinz Quick met een van zijn afscheidscadeaus: een wafer van 200 mm uit de beginjaren van de fabriek.

De persoon die iedereen belde, vertrekt

Tijdens zijn afscheidsbijeenkomst kwam één vraag steeds weer terug: “Wie moeten we vanaf morgen bellen?” Wat in eerste instantie misschien als een grap klinkt, beschrijft heel treffend de rol die Karlheinz decennialang had vervuld. Hij was een aanspreekpunt, een probleemoplosser, iemand die dingen mogelijk maakte – en voor velen de persoon die je belde als het er echt toe deed.

Op zijn laatste dag deden talloze anekdotes de ronde: over reparaties die sneller waren geklaard dan iemand had verwacht, over reserveonderdelen die binnen twee uur in plaats van drie weken waren geregeld, en over situaties waarin schijnbare onmogelijkheden op de een of andere manier toch tot oplossingen leidden. „In de jaren negentig heerste hier in Dresden een echte optimistische sfeer. Veel internationale specialisten sloten aan bij de motivatie van de mensen in de regio. We moesten samen leren en bouwden een netwerk op waarin mensen zelfs 30 jaar later nog steeds bereid waren elkaar te helpen.”

Erkenning buiten Exyte

Deze combinatie van behulpzaamheid, ervaring, technisch inzicht en een bijna legendarisch instinct voor aansprekende onderwerpen leverde Karlheinz respect op ver buiten zijn eigen team. Hoe groot zijn betekenis aan de klantzijde was, werd vooral duidelijk op zijn laatste werkdag: vertegenwoordigers van GlobalFoundries overhandigden hem twee wafers als blijk van dankbaarheid – een vergulde 300 mm-wafer met een persoonlijke inscriptie, evenals een 200 mm AMD Athlon-wafer uit de beginjaren van de fabriek. Dit waren geschenken met symbolische kracht: ze stonden niet alleen voor persoonlijke waardering, maar ook voor een gedeelde geschiedenis die Karlheinz decennialang had helpen schrijven.

Alexander Kirstan, afdelingsdirecteur CPM bij GlobalFoundries, maakte er ook een punt van om met persoonlijke woorden afscheid te nemen van Karlheinz: „We zullen je missen, niet alleen als expert, maar vooral als persoon.“

En zo zat Karlheinz nog een laatste keer met zijn naaste collega’s in de kantine, dronk hij nog één keer chocolademelk en keek hij vooruit naar de toekomst. „Ik vertrek met één lachend oog en één huilend oog. Het is hier een prachtige tijd geweest, en ik heb er echt van genoten“, zei Karlheinz, terugkijkend op de afgelopen 30 jaar in Dresden en bijna 50 jaar in de industriële bouw. Is dit dan echt het einde? Nadat hij zijn pensioen al drie keer had uitgesteld, is Karlheinz er nu heel zeker van dat hij niet meer terugkomt, hoe graag zijn collega’s dat ook zouden willen. Ze hebben echter wel zijn privénummer – voor een telefoontje in geval van nood.